Een man alleen

Maar het leven gaat verder. Als vanzelf komt de ene dag na de andere. En de dagen houden maar niet op. Als vanzelf komen kinderen en kleinkinderen en ze nemen de man alleen overal mee heen waar hij maar wil. En zij blijven maar komen.
Zaterdagavond. Man alleen van 80 is thuis en neemt de medicijnen van 6 uur. Hij kijkt televisie. Het wordt negen uur, het wordt tien uur, het wordt elf uur. Dan is het tijd om te gaan. Hij legt de brief op tafel, trekt zijn jas aan, zet zijn pet op en neemt zijn stok. Hij kijkt nog een keer in de rondte en wandelt dan het huis uit. Hij kent de weg. Tot de plek waar hij moet zijn is het een half uur. Hij kijkt niet meer om. Zijn ogen zijn gericht op de duisternis voor hem. Als hij er is, zet hij zijn pet af, laat hij zijn stok vallen en loopt hij het ijskoude water in.

Reageren?

Wilt u reageren op deze column? Dat kan hieronder.