logoplaatje
titel: Bibliotheek
plaatje: Gebod 4 in Cursus Goed Sterven – Wees te allen tijde duidelijk

Gebod 4 in Cursus Goed Sterven – Wees te allen tijde duidelijk

plaatje: bulletJaarlijks wordt een ruime meerderheid van de euthanasieverzoeken níet uitgevoerd. Dat ligt enerzijds aan de weigerachtige artsen, maar anderzijds even goed aan de twijfelende stervenden. Een groot deel van hen trekt het verzoek in zodra de procedure is gestart. Dergelijk traineren van het eigen sterfbed kan niet meer toegelaten worden. Wie eenmaal kiest voor A, zal A krijgen. Er kunnen, ook op andere deelgebieden van het stervensproces, geen onduidelijkheden meer worden getolereerd. Vandaar gebod 4: Wees te allen tijde duidelijk.
Er is veel ambivalentie op het sterfbed. Voor de zorgverleners om u heen is dat om gek van te worden. De ene dag bent u het zonnetje in huis (ook als ze buiten óók schijnt), de andere dag ligt u te kermen van de pijn (ook als de zon nog steeds schijnt). Aan een stervende valt soms geen touw vast te knopen.

Om het sterven vlot en efficiënt te laten verlopen, moet paal en perk worden gesteld aan die onduidelijkheden. Dat scheelt een hoop gedoe voor de omgeving. Eenmaal gesteld ‘Ik wil geen chemo meer (of een andere behandeling die een levensverlengend doel heeft)’, dan voor de rest van het leven: geen chemo meer. Uitgesproken wensen als ‘Nou, doe me er bij nader inzien nog maar ééntje’ zullen niet meer worden ingewilligd. Een chemo is immers geen pilsje, u moet daar niet te gemakkelijk over doen.

Eenmaal gesteld ‘Ik wil thuis sterven’, zullen er ook geen pogingen meer worden ondernomen om u in een ziekenhuis, hospice of waar dan ook te krijgen. U moet weten dat tot op heden de praktijk alsvolgt is: driekwart van de Nederlanders wil thuis sterven, slechts 30 procent doet het. Wat ik al schreef: om gek van te worden.

Van hetzelfde laken een pak: slechts 2 procent geeft in onderzoek aan in een ziekenhuis te willen sterven, maar uiteindelijk doet zo’n 35 procent het. Weet u wel wat een ziekenhuisbed per dag kost? Nou dan. Als u dan toch zo graag NIET in het ziekenhuis wilt sterven, blijf daar dan uit de buurt…

Al die verrassingen op het laatst kunnen gewoon niet meer. Los van dat onpraktische verrassingselement: denk ook eens het extra benzineverbruik waarmee u de maatschappij opzadelt door die vele transfers in de laatste levensfase (want doorgaans gaan stervenden zelden op de fiets van de ene naar de andere locatie).

Verdere duidelijkheden die in acht moeten worden genomen:
- als u zegt ‘ik stop met eten en drinken’ mag u daarna niet meer langs de FEBO, dus dan moet u doorzetten;
- als u zegt ‘ik moet plassen’ en een verzorgende helpt u naar het toilet, zorg er dan ook voor dat er daadwerkelijk wat komt (meer dan 5 cl). Als u 3x voor niets (of voor minder dan 5 cl) naar de wc bent geholpen krijgt u een luier om en wordt u niet meer vervoerd;
- als u zegt ‘ik wil even uit bed’ en u wordt bij voorbeeld in een stoel geholpen, dan dient u daar enige uren te verpozen. Verzorgenden (of dat nou professionals zijn of niet) zijn geen shuttle-dienst, en kunnen u niet te pas en te onpas van het bed naar de stoel naar het bed naar de stoel et cetera helpen. Dat is namelijk ontzettend irritant.

Nou, u ‘get the picture’, neem ik aan. Succes.

Reageren?

plaatje: bulletWilt u een reactie geven op deze tekst? Dat kan hieronder.



(e-mail wordt niet getoond, wel verplicht)