Gebod 6 in Cursus Goed Sterven – Denk positief, blijf in voor een goed gesprek

Met de financiële crisis en de global warming om ons heen, is er slechts geringe behoefte aan depressieve stervenden. Zonder hen is het leven immers ook al zwaar genoeg. Gebod 6 is dan ook gericht op de attitude van patiënten. Het is voor het personeel dat met hen moet werken het meest prettig als de patiënten optimistisch zijn en niet nadrukkelijk in een treurstemming verkeren. Een kwinkslag hier, een kwinkslag daar, en u zult zien dat de dag voorbij vlíegt. Fijn voor u, maar ook fijn voor uw omgeving.
Dank zij Emile Ratelband en vele anderen hebben we in onze cultuur gelukkig uitgebreid kennis kunnen maken met het (belang van) positief denken. In de stervensfase is er nadrukkelijk de kans hetgeen geleerd is in de praktijk te brengen. Voor patiënten die nog niet (voldoende) over deze eigenschap beschikken, presenteren we hier een korte opfris-cursus. De cursus is gebaseerd op het gedachtengoed van diverse goeroes op dit gebied (*).
Korte inleiding: positief denken is een levenskunst die je jezelf kunt aanleren. Denken is het stuur in ons leven. Positief denken leidt tot een beter bewustzijn over je eigen gedachten en de innerlijk beleving. Onze gedachten bezitten een enorme kracht waaruit gevoelens, woorden, daden en gewoonten groeien. Denk je positief, dan komen daar positieve gevoelens, woorden, daden en gewoonten uit. Dit geldt voor het hele leven, dus ook voor het sterfbed.
Goed. Om positief te blijven denken is het van belang te focussen op alles wat nog goed gaat. U kunt uw teen nog bewegen? Juich erom. U kunt nog ruiken? Vier uw neus! Mocht u zich onverhoopt vergissen en iets negatiefs uitspreken (‘Sterven is geen reet aan’ of ‘Ik wil niet dood’), zeg dan ‘Reset, erase, dit is niet wat ik bedoelde te zeggen, ik bedoel ‘Sterven is niet overdreven tof, hooguit een klein beetje’ of ‘Ik ben zó benieuwd naar het hiernamaals’’.
Natuurlijk kunnen er voortdurend dingen gebeuren die u niet leuk vindt, maar er is altijd óók iets te vinden dat wél leuk is. Benoem die leuke kanten. Spreek de positieve gedachten eventueel hardop uit. En bedenk daarbij dat zelfbevestigend knikken bij een positieve gedachte het vertrouwen in en de geloofwaardigheid van die gedachte bevordert. Uiteraard is bekend dat sterven vermoeiend is en veel energie kost, maar zelfbevestigend knikken kan er vast nog wel vanaf.
Focus op datgene wat echt belangrijk is. In uw geval is dat waarschijnlijk: waardig sterven. Dat u – om dat te bereiken – afscheid moest nemen van uw werk, uw hobby’s, eventueel uw huis, straks nog van uw kinderen, partner en andere dierbaren, is in feite een detail. Mauw daar dus niet om. Er zijn, zeker in winterse tijden, al genoeg mutsen.
Mocht het u af en toe moeite kosten om de stemming erin te houden: veroordeel uzelf niet. Het is waarschijnlijk de eerste keer dat u sterft, en zoals u wellicht in het leven al vaker heeft meegemaakt, gaan alle eerste keren niet vanzelf.
Enkele praktische tips tot slot:
- Verban het woord ‘probleem’ in uw denken en praten. Noem de dingen die je een probleem wilt noemen ‘een situatie’ of ‘een uitdaging’;
- Visualiseer na het ontwaken je ideale dag;
- Kijk naar mooie landschappen (desnoods op tv); daarvan krijgt u een goed humeur;
- Kijk naar de tv-series die u vroeger altijd aan het lachen maakte.
(*) behalve de genoemde Emile Ratelband ook Anthony Robbins, Louise Hay, Sinterklaas, Fred Sterk en Norman Vincent Peale.